راز شقایق
آری نام خرم آباد و لرستان با شقایق عجین شده است. در بهاران گرانبهاترین عیدانه و شاباشی که دست پردوردگار بر سر مردم این دیار می ریزد حضور محسور کننده ی شقایقهای وحشی در دشتهای لرستان و خرم آباد است.
در اواسط اسفند ماه و اوایل فروردین ماه دشتهای این دیار میزبان این مرواریدهای سرخ فام می شوند.این گیاه نیز چون دیگر عناصر طبیعی در این دیار دارای راز و رمز بسیاری در بین مردم بوده است. و همواره در ادبیات لری از آن تمجید شده است و از آن با حرمت خاصی نامبرده شده است.
در ادبیات فارسی نیز شقایق مظهر و نماد استواری و داغداری است.
در گویش لری این گل را «کاسه اشکه» می گویند. و از دیرباز مصارف گوناگون داشته است .حکیمان و طبیبان سنتی این دیار گلبرگهای این گیاه را برای درمان امراض سیاه سرفه، آسم، برونشیت،گرفتگی تارهای صوتی و... به کار برده اند.
عکس روز: اما من چرا تو این گرما یاد این گل افتادم خودم هم نمی دونم!!

فال هفته: طؤل چی دا وَه طؤل اؤردی خروشیا وَرکؤ و پشتکؤ اَر کَوَر جوشیا
ترجمه : (اگرچه خود شخصاً بر این باورم که بسیاری از زیبایی های تک بیتهای لکی و لری با ترجمه از بین می رود ولی بنا به درخواست برخی از دوستان چشم ترجمه می کنم):
طبل چی طبل جنگ نواخت و خروش از اردو بلند شد / پیش کوه و پشت کوه در کبیرکوه گرد هم آمدند.

شؤ گریتم شل و شکت / ده محال خوم غریوم ... سرمه یخ کرده تژگا / ورئ تا تژگام بلیز با / وا باد دامون بازی ... دردیام سخت و سنگینن / آز رته نئ ده پایام .... ده بُن انویا مردم نشسه روسمئ دل تنگ / ورئ تا رخش دربیایه ده کمین نابراری