آقای بزرگواری لرها را رها کنید از دوران نمایندگیتان استفاده کنید
مدتهاست بخش اعظم انرژی فعالان و قلم بدستان لر به جای اینکه صرف تحقیق و پژوهش و ... شود صرف پاسخ دادن به اهانات مختلف به قوم لر میگردد؛ اهاناتی که اغلب از کانالهایی چون رسانهی ملی، مطبوعات سراسری و ... منتشر میشوند. در چنین مواردی فعالان مطبوعاتی لر میکوشیدند که اعتراضاتشان از لسان نمایندگان و از تریبون مجلس منتشر گردد که البته جز مواردی انگشتشمار توفیقی نمییافتند؛ اما اینکه نمایندهی یکی از مناطق لرنشین از تریبون مجلس –آنهم در روزی که تمام چشمها به تلویزیون دوخته شده است- لفظی موهن را علیه قومیت لر به کار ببرد، گناهی نابخشودنی است. البته جواب آن نماینده در همان جلسه توسط دیگر نمایندگان داده شد. باید گفت سید بزرگوار شما آنجائید که حقوق بخشی از مردم لر را احقاق کنید اگر این توانایی را ندارید حداقل به میلیونها نفر از مردم لر نیز توهین ننمائید. سیدجان شما نیز مثل برخی از نمایندگان لرستان متوسط و کوچک (!) از چهار سال نمایندگیتان استفاده کنید و حاشیه برای خودتان درست نکنید! به قول باباطاهر همتبارمان:
تـو که نوشم نئی نیشم چرائی / تـــو که یارم نئی پیشم چرائی
تــو که مـــرهم نئی زخـم دلم را / نمک پاش دل ریشــــم چرائی
در لرستان افرادی فرازمانی و فرانسلی به آفرینش مدینهی فاضله فکر میکردند. آرمانشهری که نوعگرایی و برابری و برادری، ارکان روابط اجتماعی آن باشد. دکتر «هوشنگ اعظمی» نیز با تبلیغ عملی به انسانیتی بزرگ میاندیشید و در عمل و حرفه بدان عمل مینمود. داستان انسانساز ما از اینجا با عمل نوعگرایانهی پزشک بزرگِ ما شروع میشود
مجيد بختياری
شؤ گریتم شل و شکت / ده محال خوم غریوم ... سرمه یخ کرده تژگا / ورئ تا تژگام بلیز با / وا باد دامون بازی ... دردیام سخت و سنگینن / آز رته نئ ده پایام .... ده بُن انویا مردم نشسه روسمئ دل تنگ / ورئ تا رخش دربیایه ده کمین نابراری