منظومه بهمن و فرامرز
قمست نخست مقاله را بخوانید
http://loor.ir/article.aspx?id=1002
به نقل از نشریه لور:
در مقاله ی قبل از شاعری لرستانی به نام سید نوشاد ابوالوفایی و منظومه لکی اش تحت عنوان «دارجنگه» ذکر رفت. در بخش دوم نگاه کوتاهی داریم به منظومه «بهمن و فرامرز» که به زبان های لکی و فارسی سروده شده است.
مثنوی طویل «بهمن و فرامرز» بیانگر ذوق حماسی شاعر است، این سروده مملو از آرایه های ادبی و صنایع شعری است. گرچه در این مقاله بیشتر بخش لکی منظومه مدنظر است اما ذکر ابیاتی از بخش فارسی آن نیز خالی از لطف نیست.
شایان ذکر است که رزم بهمن و فرامرز در شاهنامه به تقلیل بیان شده است. شاید غرض نوشاد تکمیل این رزم نامه و بیان ناگفته هایی باشد که به دلایلی فردوسی از آنها ذکری به میان نیاورده است.
ز بعـــــــــــــد ثنای خدای جهان ببستم به توفیق این داســـــتان
شــنیدم که فردوسی هوشمند سخن سنج و گفتار شـهنامه بند
به جنگی که شد پور رستم تباه ز بــــهر دل نــازک پادشـــــــــــــاه
ســـــــخنهای آن نامور را نگفت نمودش ز شاهان گیتی نهفت
لکن در پایان نوشاد ارادت خود را به دو شاعر محبوب لرها (فردوسی و نظامی)بدین گونه بیان می کند:
ز «نوشاد» باید خود آراستن و یا گفته شــــــــاعران کاستن
کیم مــــن با این تنگ مایگی به فردوسی آیم به همسایگی
و یا با نظامی شـــــوم روبرو بسنجم ســــــخن در ترازوی او
اما منظومه لکی بسی شیرینتر از بخش فارسی است. در ادامه نبرد «بهمن و فرامرز» را به طور کامل می
آگاهی بهمن از مرگ رستم
1- مجلس نشينان ياران حاضرات وَه دين و آيين نبی صلوات
2- چندئ ژَه مابئن ای کاره ويرد بشنؤ ژَه تقدير چرخ چپی گرد
مطلب کامل را در نشریه لور بخوانید:
شؤ گریتم شل و شکت / ده محال خوم غریوم ... سرمه یخ کرده تژگا / ورئ تا تژگام بلیز با / وا باد دامون بازی ... دردیام سخت و سنگینن / آز رته نئ ده پایام .... ده بُن انویا مردم نشسه روسمئ دل تنگ / ورئ تا رخش دربیایه ده کمین نابراری