استاد رضا حسنوند (شوريده لرستاني):

در ادبيات موسيقي لري رازناكي هاي منحصر به فردي وجود دارد  كه در ديگر فرهنگ ها كمتر ديده ميشود .من جمله ؛هرگاه خواننده در فحواي ساخته خود اميدي را در فراسوي كلام مي بيند با خود زمزمه مي كند كه : تنگِمه نِيل بميرم   tangema   neil   bamirem« به تنگ آمده ام نگذار بميرم» و هرگاه كه در فراسوي ساخته خود اميدي ملاحظه نمي كند مي گويد :« تنگمه بيل بميرم  tangema   beil   bamirem » « به تنگ آمده ام بگذار بميرم» و يا هرگاه لر زبانان اندوهگين مي شوند به زبان لكي«  هوره »را سر ميدهند و آنگاه كه لك زبانان شاد مي شوند به زبان لري جاودان سرود « سيت بيارم » را مي آغازند، و اين هارموني نشان مي دهد كه سازندگان اصوات و الحان به عمق و كنه مسايل وارد بوده اند و زبان و مقوميت را ملاك نمي دانسته اند. اما بررسي كلام در حوزه ادبيات خود جاي حرفهاي بسياري دارد. زيرا شنيدن ابيات يا اشعار يا عباراتي كه از روي بي اطلاعي  محض براي ساخته هاي لري  انتخاب مي شود ،قوت موسيقي را نه تنها پايين مي آورد بلكه روح را نيز مي آزارد.

 

 

مطلب کامل را در وبلاگ آقای رضا حسنوند بخوانید:

http://shaeranelakzaban.blogfa.com/post-82.aspx