چه جمعه‌ها که یک به یک غروب شد نیامدی........چه بغض‌ها که در گـلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین‌سخن، تبر به دوش بت‌شـکن............خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

بـرای مـــــا که خـــسته‌ایم نـــــــــــــه ...........ولی برای عـــــــــــده‌ای چه خوب شد نیامدی