یادی از نسل اول بلاگرهای لرستان
بعد از چندین سال فعالیت در اینترنت یاد لحظات و خاطرات سالیان گذشته بر آنم داشت که سری به وبلاگ های دوست آن زمان بزنم تا شاید خاطراتی زنده شود... آشنایی حقیر با دنیای اینترنت به سالهای 80 و 81 بازمیگردد، دوران دانشجویی و تب و تاب خاص آن دوران، البته گاه که یاد آن دوران میافتم، افسوس میخورم چرا که چه لحظاتی که بیهوده در تشکلها و برنامههای آن زمان هدر ندادیم، اما به هر حال آن فعالیتها زمینهای شد برای اختصاصی کردن فعالیتم در زمینه وبلاگنویسی و فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی با محور لرستان و مردم لر؛ که بعداً سبب آشنایی با دوستان زیادی شد، که آشنایی با آنها غنیمیتی است.
آغاز وبلاگ نویسی حقیر سال 1383با سرویس پرشین بلاگ شروع شد، اما طولی نکشید که به بلاگفا کوچ نمودم، البته لرستان محور شدن فعالیتم را مرهون رضا جایدری هستم؛ جایدری نیز ابتدا در پرشین بلاگ
[اینجا] مینوشت اما او نیز مدتهاست که به بلاگفا کوچیده و همچون گذشته فعال و پرانرژی [اینجا] فعالیتش را ادامه میدهد. و ضمنا جایدری اکنون مدیر مسئول هفته نامه لرستان ورزشی نیز هست.دیگر فرد تاثیر گذار، ابراهیم خدایی بود، که ابتدا در «لرستانیها» می نوشت و اوج وبلاگنویسیاش را در
یک لربلاگ دیدیم، که با حذف مرموز این وبلاگ، ابراهیم خدایی بعد از چند دوره خاموشی حالا به وردپرس [اینجا] کوچیده است. با ابراهیم در نشریه لور همکار هستیم.از دیگر قدیمیها احد رستگارفرد است که همچنان آهسته و پیوسته فعالیت میکند، با وبلاگهای
خورموه است و البته وبلاگ قدیمیتر زردتشت ده اسپئ کُہ؛ با احدخان نیز در لور همکاری دارم.اما به حق فعالترین و قویترین بلاگر آن زمان کسی نبود جز
رضا خرمآبادی که استعداد فراوانی در این زمینه داشت و به همت او یک دوره مسابقه وبلاگنویسی تحت عنوان «برای شهرم خرمآباد» و چند گردهمایی بین بلاگرهای خرمآبادی انجام شد، رضا خرمآبادی بعد از فیلتر شدن وبلاگش دیگر فعالیتی از خود نشان نداد که نداد، که باید برای آن همه توانایی و استعداد دریغا گفت. بعد از رضا، عقاب قاضی آباد هم با حذف وبلاگش از وبلاگستان خداحافظی نمود. از دیگر دوستان قدیمی علی کاظمیان و وبلاگ خاطرهانگیز حرم آقا زیدبن علی است که همچنان مینویسد و برایش آرزوی سلامتی دارم.احد خان چگینی نیز که لرستان کوچکی از لرهای قزوین را از دیرباز در اینجا
[وبلاگ شعر لری احد چگینی] ارائه نموده است. دانشجویان لر دانشگاه تهران نیز همچنان فعالاند و سیمره نیز همچنان جاری.از دیگر دوستان قدیمی بلاگر – تا جایی که ذهنم یاری می کند- باید به وبلاگ هایی مثل لرسو
، مدیریت ، طرب انگیز ، ساسان والیزاده و گفتار سبزش ، رضا ساکی ، اشاره کنم. و بعدها بهرام سلاحورزی و نصرت درویشی و علی گودرزیان ، علیرضا کرمی و .... از دوستانی که از قلم افتادهاند پوزش میخواهم....بحمدالله امروز وضعیت لربلاگستان بسیار بهتر شده است و دهها و بلکه صدها لربلاگ در زمینههای مختلف مشغول به فعالیتاند
.
شؤ گریتم شل و شکت / ده محال خوم غریوم ... سرمه یخ کرده تژگا / ورئ تا تژگام بلیز با / وا باد دامون بازی ... دردیام سخت و سنگینن / آز رته نئ ده پایام .... ده بُن انویا مردم نشسه روسمئ دل تنگ / ورئ تا رخش دربیایه ده کمین نابراری